Ik kreeg laatst de discussie aan tafel of de tuin van Patty Brard “te veel” is. Mijn schoonzus vond hem rommelig. Mijn moeder vond hem juist heerlijk. Ik dacht: dit is precies waarom interieur en tuin smaakzaken zijn waar geen scheidsrechter voor bestaat — en waarom kritiek op andermans tuin vaak meer over de criticus zegt dan over de tuin.
Het volgende is een eerlijke uiteenzetting waarom Patty’s tuin — voor zover wij die uit Privé, Story en haar eigen social media kennen — naar mijn idee een lichtende uitzondering is in een land dat steeds meer voor strakke “Instagram-tuinen” valt. En waarom een paar van haar principes ook in een gewone Nederlandse achtertuin werken.
Hoe ik tot deze conclusie kwam
De Nederlandse tuintrend van de afgelopen tien jaar is overzichtelijk geworden: strakke lijnen, betonnen tegels, een paar siergrassen, eventueel een buitenkeuken met inox-kasten. Mooi op een foto, maar — en dat is mijn observatie — bijna allemaal hetzelfde. Of je nu in Hilversum, Eindhoven of Heerenveen kijkt: dezelfde tuin in iets andere maten.
Patty Brard, met haar tuin in Het Gooi, doet net wat anders. Veel bloemen door elkaar. Vintage tuinmeubelen die niet bij elkaar passen op een wijze die je niet zou kunnen na-ontwerpen. Een Buddha-beeld naast een tropische plant. Het is uitbundig, persoonlijk, en — en hier zit het punt — duidelijk háár.
Waarom de strakke tuin niet altijd werkt
Strakke tuinen zien er fantastisch uit zolang elke plant in vorm staat, elke tegel op zijn plek ligt en geen herfstblad het beeld verstoort. Maar zo’n tuin is twee dingen: ongelofelijk veel onderhoud (geen onkruidje mag aanwezig zijn) én vergankelijk in een ander opzicht — over vijf jaar staat de hele wijk dezelfde tuin te hebben, en dan voelt jouw eens-zo-trendy ontwerp ineens gedateerd.
Patty’s aanpak is anders. Een tuin vol bloemen en verschillende soorten is in elk seizoen anders. Een bloemenpark in mei, een explosie van kleur in juli, een afgevallen-bladerveld in oktober — er gebeurt steeds wat. Dat is volgens mij wat een tuin moet doen: meeleven met de tijd, niet bevriezen in een Pinterest-screenshot.
Wat ik in plaats daarvan adviseer
Voor wie zijn eigen achtertuin opnieuw aanlegt, zou ik een paar dingen meegeven die je ook in de stijl van Patty terugziet. Eerste: durf bloemen toe te laten. Eénjarigen, vaste planten, bolgewassen — een mix die het hele seizoen wat opbrengt. Een paar siergrassen en wat lavendel is geen tuin, dat is een uitlaatplek met decoratie.
Tweede: meubilair hoeft niet bij elkaar te passen. Een vintage smeedijzeren tafel met moderne stoelen, een tweedehands bankje gevonden op Marktplaats, een houten ligstoel uit jaren tachtig — die mix vertelt een verhaal. Strakke design-sets in vier exemplaren? Dat is een terras, geen tuin.
Derde: laat ruimte voor persoonlijkheid. Een beeld dat je op vakantie kocht, een vogelhuisje dat je vader heeft gemaakt, een paar lampions die er toevallig zijn blijven hangen sinds vorige zomer — dat zijn de details die een tuin van jou maken.
De kanttekening
Ik geef toe: een eclectische, weelderige tuin is meer werk dan een grasveld met drie potten erop. Wieden, knippen, snoeien, vervangen — er gaat tijd in zitten. Voor wie echt zwijgen-en-genieten wil zonder onderhoud, is een minimale tuin met veel verharding praktischer. Niet iedereen heeft een Patty Brard-temperament voor onderhoud.
Maar voor wie graag in zijn tuin werkt, en het ziet als een verlengstuk van de woonkamer, is er weinig zo bevredigend als een tuin die met de seizoenen meeleeft en in elke maand iets anders laat zien. De moeite waard.
Slot: een tuin moet bij je passen
Patty Brard is een vrouw die haar leven niet aanpast aan de smaak van de buitenwereld. Haar tuin is daarmee in zekere zin een spiegel van wie ze is: vol, uitbundig, hier-en-daar tegenstrijdig, maar duidelijk van haar. Wat anderen ervan vinden lijkt haar niet bovenmatig bezig te houden.
De vraag die je jezelf in jouw tuin mag stellen is dus niet: “wat is in?” Maar: “wat past bij mij?” Als het antwoord daarop een strakke designtuin is, prima. Als het antwoord een bloemenexplosie met afgedankt vintage-meubilair is, ook prima. De fout zit hem in het overnemen van een ontwerp dat eigenlijk niet bij je leven of je smaak past — want dan zit je over vijf jaar in een tuin die je niet liefhebt.
Loop deze maand eens door je tuin met de vraag: welke plek voelt écht alsof er een mens woont? En welke voelt alsof een tuincentrum-folder hier kwam tot leven? Dat is het vertrekpunt voor iets persoonlijkers. Dat is wat ik van Patty’s tuin geleerd heb.
De observaties over de tuin van Patty Brard zijn gebaseerd op wat zij zelf in publieke media en op social media heeft gedeeld.
