Beau van Erven Dorens woont al jaren in Amsterdam-Zuid en heeft in interviews regelmatig laten doorschemeren dat zijn huis in de loop der jaren mee is gegroeid met zijn carrière en gezin. Een tijdlijn die laat zien hoe een interieur en levensfase zich aan elkaar aanpassen — van studentenkamer tot familieleven en vervolgens, recent, het loslaten van de kinderen.
Eind jaren ’90: van Eindhoven naar Amsterdam
Beau begon zijn televisiecarrière in Eindhoven en verhuisde eind jaren ’90 naar Amsterdam toen hij bij MTV begon. Zijn eerste eigen Amsterdamse woning was een typische bovenwoning in West — klein, met scheve vloeren en een keukentje in de woonkamer. Geen interieur-statement, vooral functioneel. In interviews vertelde hij later dat hij in die periode geen idee had wat hij met “wonen” wilde doen.
2003-2010: gezin en eerste echte woning
Met de komst van zijn dochters en het opbouwen van zijn presentatie-carrière, kocht Beau begin jaren 2000 een ruimere woning in Amsterdam-Zuid. Vanaf dat moment begon het idee van interieur serieus vorm te krijgen. Hij liet vooral zijn ex-partner de keuzes maken, vertelde hij in een interview met De Telegraaf — wat voor een man werd genoemd als “verstandig”. De stijl in die periode kun je omschrijven als klassiek-Amsterdams: hoge plafonds, witte muren, donkere houten vloeren en een aantal antieke meubels uit zijn ouderlijk huis.
2010-2015: het talkshow-tijdperk
Toen Beau zijn eigen talkshow Beauland kreeg en later toetrad tot RTL Late Night, paste het huis zich aan op de drukkere agenda. Een aparte werkkamer kwam erbij, met grote boekenkasten en een bureau bij het raam. De woonkamer werd huiskamer in de meest letterlijke zin — een plek waar gasten regelmatig over de vloer kwamen. Een open keuken werd het hart van het huis. Bij dit type indeling werkt vaak een tv-wand heel goed om de televisie te integreren zonder dominante aanwezigheid.
2015-2020: verbouwing en eigen smaak
Rond zijn 50ste, na zijn scheiding en het overlijden van zijn broer Bart, gaf Beau in interviews aan dat zijn huis “iets persoonlijks” miste. In deze periode startte hij een verbouwing waarbij de woonkamer en eetkamer werden samengevoegd, en kreeg hij voor het eerst zelf inspraak in de interieurkeuzes. Nieuwe Italiaanse banken, een grote eettafel van rauwhout, en moderne kunst aan de muren waaronder werk van bevriende kunstenaars.
De keuken werd in dezelfde verbouwing aangepakt — een Bulthaup-keuken in donker antraciet, met een groot kookeiland. Bij wie de keuken als ontmoetingsplek behandelt, valt deze keuze logisch te begrijpen. Wie zoiets overweegt, kan ook eens kijken hoe een nieuwe keuken kopen samenhangt met het type huishouden dat je voert.
2020-2024: Casa di Beau en de talkshow als interieur-platform
Met de talkshow Casa di Beau bracht hij gasten letterlijk in een setting die op een huiselijke kamer leek. Het achterliggende idee — dat een vertrouwde, klassieke woonkamer betere gesprekken oplevert dan een tv-studio — laat zien hoeveel waarde Beau hecht aan sfeer. In interviews legde hij uit dat de gekozen meubels deels uit zijn eigen huis komen en deels speciaal gemaakt zijn door een interieurarchitect.
Wat in deze periode opvallend was: hij begon meer kunst en kleur toe te laten. Het strakke witte interieur van tien jaar eerder maakte plaats voor donkergroene muren, verspreide kleurige kussens en grote planten. Een verschuiving die typisch is voor de levensfase waarin kinderen zelfstandiger worden.
2024-2026: het lege huis
Recent vertelde Beau in een uitzending dat zijn dochters het ouderlijke huis hebben verlaten, en dat hij dat “leeg” vindt voelen. Niet alleen letterlijk, maar ook qua geluid en gewoontes. Een interieur dat oorspronkelijk voor een gezin van vier was ontworpen, voelt anders aan voor een man alleen. Hoe hij hierop zal reageren — verkleinen, herinrichten, of juist invullen op een nieuwe manier — wordt in de komende jaren duidelijk.
Het is een transitie die meer mensen rond de 55-60 doormaken. De woonkeuzes uit de vorige decennia (groot huis, veel kamers, meubels die schade van kinderen kunnen weerstaan) hoeven niet meer. Een kleinere, intiemere setting zou voor velen kloppen. In tegenstelling tot bijvoorbeeld Frank Lammers in de Watergraafsmeer die juist voor meer ruimte koos, lijkt Beau in publiek meer terughoudend over zijn volgende stap.
Reflectie
Wat we van het interieurverhaal van Beau van Erven Dorens kunnen leren is een tijdloos punt: een huis is geen statisch object. Het beweegt mee met je leven. Soms loop je drie jaar achter, soms loop je vooruit. Voor wie nu in een huis woont dat “niet meer past”, is dat een geruststellende gedachte — het is niet permanent, en de volgende fase komt vanzelf. Een huis dat met je meegroeit, vraagt af en toe een herijking, geen complete restart.
Bronnen: openbare interviews op RTL, AD en in De Telegraaf, fragmenten uit Casa di Beau en Beauland, en publiek beschikbare informatie over de carrière van Beau van Erven Dorens.
